زیگ زاگ های ذهنی یک خبرنگار
ما فرزندان میانه ی تاریخیم.بی هیچ هدف و جایگاهی،بی هیچ جنگ بزرگی...
نتیجه ۲ ساعت خواندن انسان شناسی فرهنگی نوشتن این ۲ جمله در حاشیه جزوه بود : ۱.انسان
همیشه آنچه را که کشف می کند،دوست نمی دارد. گاهی انسان به درون خود می
رود. خود را می کاود. جستجو می کند. نکاتی را میابد و از خود بیزار می شود. به
سطح می آید و جستجویش را به فراموشی می سپارد. اما کدام هشیاری است که به
تاریکی رهسپار شود؟ آدمی می تواند خود را نابود کند و از بین ببر د اما نمی
تواند تصمیم بگیرد که نفهمد ... ۲.می کاویم و جستجو می کنیم. می پرسیم و
پاسخ می دهیم. اما هرگز هشیاری ما خالص نخواهد بود. عواطف و عقاید ذهن
ما، سطح هوشیاری را تغییر می دهد و تنها آنچه را که علاقه مندش هستیم را
چراغ هشیاری ذهنمان می کنیم ...
| Design By : Night Melody |
ما فرزندان میانه ی تاریخیم.بی هیچ هدف و جایگاهی،بی هیچ جنگ بزرگی...جنگ ما،در درون ما و رکود ما،زندگیه ماست ... نسلی که کاری انجام می دهد که از آن متنفر است تا با پولش چیزی بخرد که به آن هیچ نیازی ندارد.
--------------------------
نه،من هرگز نمی نالم. قرن ها نالیدن بس است. می خواهم فریاد کنم. اگر نتوانستم سکوت می کنم. خاموش مردن بهتر از نالیدن است. نالیدن، فرزندان ماکیاولی پیر را مغرور می کند ...
--------------------------
«سانسور هرگز برای آنها که تجربهاش کردهاند تمام نمیشود. داغ ننگی است که بر تخیل آن که دچارش بوده باقی میماند، همیشه.» نیدین گوردیمر
-------------------------
ارد بزرگ اندیشمند و متفکر ایرانی: «سرزمینی که اسطورههای خویش را فراموش کند، به اسطورهای کشورهای دیگر دلخوش میکند. فرزندان چنین دودمانی بیپناه و آسیب پذیرند.»
