سکوت، آقای من! فراموشی میآورد
برای نسل ترحمانگیز شما، هیچچیز به اندازهی همین لغت "تهوع آور" که بکار بردید تکراری نیست. حتی در انشاهای کلاس چهارم و پنجم هم بچهها مینویسند: "زندگی، تهوع آور است". با این وجود من تکرار آن را رد نمیکنم. خوردن هم یک کار تکراریست؛ اما تا وقتی به غذا احتیاج دارید چارهای ندارید جز اینکه خوردن را تکرار کنید. صبح، ظهر وشب. کسانی که واقعا از تکرار بیزارند، آنهایی هستند که تجربههای خودکشی را تکرار میکنند؛ و آنها که از مکرر گفته شدن حقیقت متنفرند، از این میترسند که حقیقت، واقعیت پیدا کند. سکوت، آقای من! فراموشی میآورد.
گفتگوی من و غریبهی صبحگاهی/ نادر ابراهیمی
پ.ن: قوزک پای چپ یک زرّافهی ایدهآلیست که در یک عصر پاییزی سیگارش تمام شده میخارد